Poprzednio w "The Walking Dead"..
Niektórzy wiedzą, co zrobiłaś w więzieniu. Zrozumieli to.
- Nie muszą. - Owszem, muszą.
Zawdzięczam ci wszystko. Odesłałem cię,
a teraz to my dołączamy do ciebie. Przyjmiesz nas?
- Co robisz? - Sama nie wiem.
Mają Beth! Szybko, wsiadaj!
Idź sobie!
AUTOSTOPOWICZE MOGĄ BYĆ UCIEKAJĄCYMI WIĘŹNIAMI
.:: GrupaHatak.pl ::. Release24.pl
facebook.pl/GrupaHatak
Tłumaczenie: Igloo666
ŻYWE TRUPY 5x06 Consumed Wyniszczeni
- Byłeś potem sam z Beth? - No.
- Uratowałeś ją? - Jest twarda. Sama o siebie zadbała.
Błąkaliśmy się przez jakiś czas. Szwendacze nas przycisnęły.
Pobiegła przodem, a potem.. sam nie wiem, zniknęła.
Gdy tam dobiegłem, zobaczyłem samochód z białym krzyżem na szybie.
- Taki jak ten? - No.
Rick będzie się zastanawiał, co się z nami stało.
- Kończy się benzyna. - Możemy to szybko zakończyć.
- Zepchnij go z drogi. - Nie, wystarczy na jeszcze trochę.
Jeśli gdzieś ją przetrzymują, możemy wyciągnąć to od kierowcy.
No, ale jeśli nie będzie gadał, wrócimy do punktu wyjścia.
Póki co mamy przewagę. Zobaczymy, kim oni w ogóle są.
Czy jest ich cała grupa i do czego są zdolni.
A potem zrobimy, co trzeba, aby ją uwolnić.
Jadą na północ, w kierunku autostrady I-85.
Na co on czeka?
Dwie osoby.
To gliniarz?
Mogli nas zauważyć.
Cholera! Bak jest pusty.
Nie pojechali obwodnicą. Muszą mieć bazę w mieście.
Musimy znaleźć jakieś miejsce, w którym zaszyjemy się do świtu.
Znam jedno parę przecznic stąd. Damy radę.
- Dwa kolejne. - Już prawie.
Chodź.
- Pracowałaś tu czy coś w tym stylu? - Coś w tym stylu.
- Co tu się mieściło? - Schronisko dla bezdomnych.
TERAPIA DLA MOLESTOWANYCH W DZIECIŃSTWIE
- Byłaś tutaj? - Nie zostaliśmy tu na długo.
Położę się na górnym łóżku. Dolne bardziej do ciebie pasuje.
Prześpij się. Wezmę pierwszą wartę.
- Miejsce jest dość bezpieczne. - Wiem.
- Więc nie ma powodu do obaw. - I tak wolę trzymać wartę.
Jak tam chcesz.
Mówiłeś, że uda nam się zacząć od początku.
- Udało ci się? - Próbuję.
Dlaczego nie powiesz, o co naprawdę ci chodzi?
Wątpię, że powinniśmy nadal ratować innych ludzi.
Więc dlaczego tu jesteś?
Też próbuję.
Co byś zrobiła, gdybym nie pojawił się przy aucie?
Nadal nie wiem.
Nie musisz tego robić.
Nie musisz.
Dziękuję.
PRZYGODY TOMKA SAWYERA
Jechali do centrum. Rozejrzyjmy się z któregoś dachu.
Możemy być cicho i trzymać się budynków, ale za jakiś czas zaczną się schodzić.
Możemy wejść do tamtego. Ma połączenie z kolejnym budynkiem.
Czasami naprawdę nie wiem, co o tym wszystkim myśleć.
Dobrze, że nie jedliśmy śniadania.
Jak się tu znaleźliśmy?
Po prostu się stało.
Nadal nie zapytałeś mnie, co się stało po tym,
- jak spotkałam Tyreese'a i dziewczynki. - To proste. Nie ma ich tutaj.
Stało się coś o wiele gorszego.
Mówiłem, że możemy zacząć od nowa, bo po prostu musimy.
Musimy wrócić do dawnego życia.
- Widzisz coś? - Nie wiem, podaj mi karabin.
Tam.
Już jakiś czas tam stoi.
- To na pewno jeden z ich wozów. - I jakiś trop.
- Powinniśmy nabrać wody. - Dobra.
Co jest?
Pewnie jakaś bogata pała sporo za to zabuliła.
Dla mnie wygląda to, jakby pies siadł na obrazie i wytarł nim dupę.
Naprawdę? Mnie się nawet podoba.
- Daj spokój. - Mówię poważnie.
Nie znasz mnie.
Możesz tak sobie wmawiać.
- Daryl, nie wychodź. - Wstawaj! Ręce do góry.
- Odłóż kuszę. - Ale z ciebie kozak.
Nikt nie musi ucierpieć. Potrzebuję tylko broni.
Proszę, odłóż kuszę.
Cofnijcie się.
Przepraszam.
Wyglądacie na twardych. Dacie sobie radę.
Trzy pociski. Byliśmy w środku miasta.
A on ukradł nam broń. Myślisz, że chciałam go zabić?
Celowałam w jego nogę. Czy mogło go to zabić? Może.
- Tak czy siak kradł naszą broń. - To pieprzony dzieciak.
Bez broni możemy zginąć. A co za tym idzie, Beth również.
- Znajdziemy jakąś broń. - Nie chcę stracić ciebie ani Beth.
Nie chcę, by zginął ktoś z kościoła, ale nie mogę czekać, aż do tego dojdzie.
Dlatego was opuściłam. Musiałam być gdzieś indziej.
Ale jesteś tutaj. I próbujesz.
Nie jesteśmy już ludźmi, którymi kiedyś byliśmy.
Nie wiem, czy wierzę w Boga czy niebo, ale jeśli mam trafić do piekła,
utrzymam się tutaj jak najdłużej.
- Dobra, miejmy to za sobą. - Może się chwiać, a ja jestem lżejsza.
Jest ich coraz więcej. Będziemy musieli się przebijać.
- No, widzę ich. - Musimy uciekać.
- SGM, co to? Szpital? - Może szpital Grady Memorial?
To plus białe krzyże.. Może tam mają bazę.
Biegnij!
- Widziałeś tu coś przydatnego? - Mamy tylko to, z czym przyszliśmy.
Zapnij pasy.
Trzymaj się.
Jesteśmy cali.
Boże.
- Trzymaj. - Nic mi nie jest.
No to udowodnij.
- Jak kiepsko to wygląda? - Miewałam gorsze kontuzje.
- Cholera, co za głupi pomysł. - Zaoszczędziliśmy sporo czasu.
Od szpitala dzielą nas trzy przecznice.
Musimy znaleźć jakąś kryjówkę w pobliżu. Zrobić zwiad i rozeznać się w terenie.
Myślisz, że dowiemy się wszystkiego tylko poprzez obserwowanie?
Od tego zaczniemy. Chodź.
To tam.
No i git. Rozejrzyjmy się trochę.
Twierdzisz, że nie jestem już osobą, którą byłem wcześniej?
No to jaki byłem?
To tak, jakbyś wcześniej był dzieciakiem.
Teraz jesteś mężczyzną.
A ty?
Ukrywałam się z Sophią w tym schronisku przez niecałe dwa dni,
zanim wróciłam do Eda z podkulonym ogonem.
W domu spuścił mi łomot i żyłam sobie dalej.
Cały czas modliłam się, aby coś się stało.
Ale niczego nie zrobiłam. Nie kiwnęłam nawet palcem.
Osoba, którą wtedy byłam, została zniszczona.
I cieszyłam się z tego. Może nie byłam szczęśliwa, ale..
A w więzieniu mogłam stać się osobą, którą chciałam i powinnam być.
I ta osoba również została zniszczona.
A teraz wszystko.. wyniszcza człowieka.
Nie zostały po nas tylko prochy.
To twoja?
Nic mi nie jest. Biegnij.
Boże..
- Błagam. Musiałem się bronić. - Dlaczego nas śledziłeś?
- Myślałem, że to wy mnie śledzicie! - Pieprzenie w bambus.
Błagam..
- Proszę.. - Już raz ci pomogłem.
Drugiego razu nie będzie.
- Baw się dobrze z kolegą. - Nie, błagam!
- Przepraszam! Błagam was! - Daryl, zaczekaj.
- Prawie przez niego zginęłaś! - A jednak nadal żyję.
Niech spada na drzewo.
Proszę was! Przepraszam!
- Jeszcze trochę. - Dziękuję.
Jesteś cała?
- Nic ci nie jest? - Dam radę.
Muszę spadać. Przyjdą tutaj.
Pewnie słyszeli strzał. Jeśli mnie znajdą..
- Kto? - Ludzie ze szpitala.
- Zaraz, widziałeś tam młodą blondynkę? - Beth?
Znacie ją?
Pomogła mi uciec, ale nadal tam jest.
Przyjechali.
Musimy stąd uciekać.
W budynku obok jest piwnica. Będziemy tam bezpieczni.
Idź, pomogę mu. Wstawaj.
- Nie, zaczekaj! - Puść mnie!
Tylko oni mogą jej pomóc. Mają leki, urządzenia i lekarza.
Jeśli teraz wyjdziesz, będziesz musiał ich zabić.
Wtedy nikt jej nie pomoże. Tego właśnie chcesz?
Możemy uwolnić ją razem z Beth.
- Będzie trudno? - I to bardzo.
Mają sporo broni i ludzi.
My również.
.:: GrupaHatak.pl ::.
.:: Napisy24.pl ::.